22 ноември 2009, неделя

29 декември - Лобаница - неделя

Макар и да бяхме казали да бъдем тайничко, но всички ни узнаха даже и гъркоманския поп Герман, поиска да доди при нас. Позволихме му и доде. Тоя брат до там се е погърчил, щото почна да ни говори една българска две гърцки. Подигнахме въпроса за народността му, той се помъчи всячески да ни докаже, че ние сме гърци! Като не можа да изложи факти, които му поискахме, почна да развива историята за великия Александър Македонски, че не сме нито гърци, нито българи, а сме македонци, без да помисли, че во Македония има и турци и евреи и от много други нации. Човек, който не разбира от история и да почни да ти проповедва со нея, това е много смешно! Ние не искахме да влизаме в повече разпри с него и затова го зарезахме.


Васил Чекаларов в дневника си.

Преди 107 години го е казал човека, и до днес думите му са също толкова тежки и на място. Какво да кажа повече, все пак Васил Чекаларов е от поколението хора, за които собствените им дела говореха вместо тях самите, а не от това време, в което разни фалшификатори и интерпретатори започнаха да сменят етническата принадлежност на революционерите от Македония.